را در برابر روميها ( عثمانيها ) در سال 1039 مكرّر خوانديم و اثرش را ديديم . « 1 » نسخه‌اى از اين كتاب به شمارهء 1146 در كتابخانه آية اللّه مرعشى نگهدارى مىشود « 2 » كه در سال 1135 ه . ق يعنى سال سقوط اصفهان توسط افاغنه ، كتابت شده است . برخى از ادعيّه ، ترجمهء فارسى دارد و حرزها هم در پايان آمده است . طبق گفتهء آقا بزرگ ، مؤلّف در آن كتاب از جدّ قمقام خود مير داماد هم مطالبى نقل كرده و از جمله خلسهء معروف او را هم آورده است . « 3 » نسخه‌هاى ديگرى از اين كتاب دعا در كتابخانهء آية اللّه مرعشى به شمارهء 7801 ، 6568 ، 6892 و مسجد گوهرشاد به شمارهء 11731 و كتابخانهء آستان قدس رضوى به شمارهء 11894 محفوظ است . 10 . تقديس الأنبياء و تمجيد الأوصياء : نسخه‌اى از اين كتاب به شمارهء 352 در كتابخانهء مركزى دانشگاه تهران نگهدارى مىشود و در شرح آن آمده است : محمّد بن سيّد احمد علوى عاملى كه به عبد الحسيب فاطمى نامبردار است در اين كتاب از خرده‌گيريها كه دربارهء عصمت پيامبران كرده‌اند پاسخ گفته ، امامت پيشوايان شيعى را روشن ساخت و آشكار داشت كه امامان معصوم مىباشند و دليلهاى عقلى و نقلى براى آن آورد . كتاب در يك فاتحه و چند تقديس ، هر يك داراى چند تمجيد و يك خاتمه مىباشد . تاريخ كتابت اين نسخه ، ذى قعدهء 1069 مىباشد . « 4 » 11 . مناهج الشارعين : نسخهء دستنوشتهء مؤلّف كه در صفر سال 1068 ه . ق از آن

--> ( 1 ) . الذريعة ، ج 5 ، ص 282 . ( 2 ) . فهرست نسخه‌هاى خطّى كتابخانهء آية اللّه مرعشى ، ج 3 ، ص 321 . ( 3 ) . الذريعه ، ج 5 ، ص 282 . ( 4 ) . فهرست كتابخانهء اهدايى آقاى سيّد محمّد مشكوة ، ج 3 ، بخش 1 ، ص 569 .